વિદ્યમાન આનંદ તજ ક્યોં ચલત અપાથે
spacer
spacer

- કંચનભાઈ ગાંધી, વડોદરા

પુષ્ટિમાર્ગમાં જીવને પોતાના કર્તવ્યનો બોધ કરાવવા માટે અનેક નાના-મોટા ગ્રંથો બિરાજે છે. માર્ગના સમર્થ આચાર્યોએ ઘણો જ પરિશ્રમ લઈને પુષ્ટિ પોષણનું વિપુલ સાહિત્ય પ્રગટ કર્યું છે. શ્રીવલ્લભે રસાત્માક-ફલાત્મક-ભાવાત્મક પુષ્ટિમાર્ગ પ્રગટ કરીને તે માર્ગે ચાલવાનો સરળ ઉપાય બતાવ્યો છે. છતાં જીવ મુઢમતિને લીધે મૂલ માર્ગથી વિપરીત કુપાથે ભટકે છે. પુષ્ટિ ફલથી વંચીત રહી આવે છે. આમાં સત્સંગનો અભાવ અને ગ્રંથાવલોકનથી વિમુખ આ કારણ છે. દરેક પુષ્ટિમાર્ગીય વૈષ્ણવ આ કારણ છે. દરેક પુષ્ટિમાર્ગીય વૈષ્ણવ સેવામાં દાખલ થઈ, સૌ પ્રથમ શ્રીયમુનાજી, શ્રીજી, શ્રીવલ્લભ, શ્રીવિઠ્ઠલના પદો બોલે છે. ફક્ત બોલી જાય છે. કદી તેના શબ્દોના અર્થનો વિચાર નથી કરતા. આવું જ પદ મર્મજ્ઞ શિરોમણી, શિક્ષા સાગર, ભક્તવત્સલ શ્રીહરિરાય મહાપ્રભુજીનું જોઈએ.
 
જય જય શ્રીવલ્લભ પ્રભુ શ્રીવિઠ્ઠલેશ સાથે ।
નિજજન પર કરત કૃપા, ધરત હાથ માથે ।।
દોષ સબે દૂર કરત, ભક્તિ ભાવ હિયે ધરત ।
કાજ સબે સરત સદા, ગાવત ગુણ ગાયે ।।1।।
કાહેકો દેબ દમત, સાધન કર મરુખ જન ।
વિદ્યમાન આનંદ ત્યજ, ચલત ક્યોં અપાથે ।।
રસિક ચરણ શરણ, સદા રહત બડભાગીજન ।
અપનો કર શ્રીગોકુલપતિ, ભરત તાહિ બાથે ।।2।।
 
આમાંથી ફક્તિ ‘વિદ્યમાન આનંદ ત્યજ’ આ જ ટૂંકનો વિચાર કરીએ. રસિક-વિરહી એવી શ્રીહરિરાયજી જીવને ટેરી ટેરીને કહી રહ્યા છે. સ્વકીયોને સમજાવી રહ્યા છે કે, ‘વિદ્યમાન આનંદ’ શ્રીવલ્લભની કૃપાથી જીવના ઘરમાં જ સેવ્ય સ્વરૂપે બિરાજે છે, એને પીઠ દઈ-છોડીને બીજે આનંદની આશાએ શા માટે તું ભટકે છે ? વૃથા દેહ દમન શા માટે ? બહાર શા માટે ભટકે છે ?
 
જે કાંઈ પ્રાપ્ત કરવાનું છે તે સેવ્ય પ્રભુ સકલ ગોલોકધામન સાથે લઈને બિરાજે છે. એ સ્વરૂપને સાક્ષાત અને સર્વસ્વ માની પ્રેમ પૂર્વક માર્ગની મેંડ-મર્યાદાથી અષ્ટપ્રહર સેવા કરો. સકલ લીલા અને સ્વરૂપનો અનુભવ આપ કૃપા કરીને કરાવશે. કૃપા કરવા તો બિરાજે છે. 84/252 ભગવદીયોને સ્વરૂપાનંદનો અનુભવ પોતાના ઘરના સેવ્ય દ્વારા જ થયો છે, તે આપણે રોજ રાત્રે સત્સંગમાં વાંચી જઈએ છીએ. 84/252ની વાર્તાઓ વાંચી જવા માટે નથી. એને મનન કરી, આચરવાની છે. જીવનમાં ઉતારવાની છે.
 
ઘરની બહાર જે આનંદ માટે ભટકીયે છે, તે ખરો આનંદ જ નથી, તે ક્ષણિક છે. થોડા સમય પછી તિરોહિત થઈ જાય છે. નિત્ય નથી. નિત્ય આનંદ તો આનંદ સ્વરૂપ માથે બિરાજતા સેવ્ય પ્રભુ જ છે. બહારનો આનંદ એ તો ફક્ત આનંદનો આભાસ છે. કદી મૃગજળથી તૃષા છીપાતી નથી. સેવ્યને બીજાને ઘેર સોંપી વૈષ્ણવો તિર્થયાત્રાએ જાય છે. આ પુષ્ટિમાર્ગની મર્યાદાની વિરૂદ્ધ છે. ગૃહમાં બિરાજતા પ્રભુને સાથે લઈને જાવ તો કાંઈ ઠીક છે. તે પણ જવાથી શું ફાયદો ? જે બહાર સુખ-આનંદ લેવો છે, તે તો તમારી સાથે ઝાંપીજીમાં જ બિરાજે છે. છતાં કસ્તુરી મૃગની જેમ બહાર દોડે છે. ગૃહસેવા જ સ્વધર્મ છે. પુષ્ટિમાં સેવા એ જ ફલ કહ્યું છે. કેમ ફળ કહ્યું ?

 

 
copyright @ shrivallabhanugrah.com     Powered By: Kumbh Design Inc.